• Intencja (intention)

• Lekcje (Lessons)

• Ćwiczenia (Exercises)

• Dziennik Artysty (Diary)

• Media (Audio / Wideo / Pliki)

• Zadania i Terminy (Tasks & Calendar)

• Feedback &  (Feedback)

• Biblioteka (E-booki / Teksty / Źródła)

• Kontekst / Notatki (Notes: uczucie, blokady)  widoczne tylko dla mentora

„Kreuję, więc jestem”  Mój pierwszy monodram Kurs

Klaudia Kropiewicka

data dołączenia

08.08.2026

Twoja przestrzeń kreatywna online

INTENCJA: 

Wysyłam ogrom wdzięczności

za każdą z chwil, w którą uwierzyłam.

START 08 sierpnia 2026

Tydzień 1: Inicjacja - budzenie obecności

Fundamentem teatru jest człowiek, który decyduje się być „tu i teraz”.

• Sesja 1: Otwarcie pola i integracja. Budujemy bezpieczne laboratorium. Poprzez techniki mindfulness w ruchu i pracę z oddechem, uczymy się słuchać przestrzeni i siebie nawzajem, jest to moment, w którym intencja spotyka się z gotowością.

              Wprowadzenie przeczytaj Reżyseria Totalna

„Tworzę z przepływu i zaufania,

a nie z napięcia i kontroli”.

TU SKUTEK POPRZEDZA PRZYCZYNĘ

Etap I: Ugruntowanie

Twoja Biblioteka

Czytaj pole informacji

Czytaj Dziennik

Czytaj Ebook

Ćwiczenia

Pobierz pdf

TWOJA BIBLIOTEKA

PAŁAC TEATR 36.6 | MANIFEST & STRUKTURA PRACY MONODRAMATYCZNEJ

Dla Aktorki / Twórczyni: Klaudia Kropiewicka

Prowadzenie: Mentor, Reżyser Holistyczny i Totalny Pałacu Teatr 36i6 (Marcin Masztalerz)

ZAPIS 1 SESJI ZOOM - OGLĄDAM

I. PRZESTRZEŃ REŻYSERII TOTALNEJ 

• Medycyna Sztuki i Reżyseria Totalna

  • Praca na scenie to proces głębokiej transformacji personalnej oraz uzdrawiania.

  • Wchodząc na scenę, nie odgrywasz wyuczonej roli z pamięci  stajesz się czystym źródłem i prawdą.

  • Mechanizm Medycyny Sztuki: Przeglądasz się w scenicznym lustrze i przechodzisz transformację; w tym samym czasie widownia doświadcza własnego procesu uzdrowienia i transformacji.

  • Czerpiemy z duchowego dziedzictwa wielkich mistrzów teatru: Grotowskiego, Kantora, Stanisławskiego oraz Brechta.

• Świętość Przestrzeni Scenicznej i Eter

  • Scena jest przestrzenią żywą i świętą, wymaga szacunku, obecności i relacji.

  • Eter (Piąty Żywioł): Boski żywioł spajający pozostałe cztery (Ziemia, Ogień, Wiatr, Woda). Wszystko, co kreujemy podczas prób, w myślach, intencjach, ruchu i słowach, buduje Eter.

  • Kto Cię obserwuje na scenie? Pierwsza obserwuje Cię sama Przestrzeń Sceniczna (Eter). Widzowie są częścią tego procesu, ale sceniczna tożsamość rodzi się z Twojego powiązania z przestrzenią.

• Wolność od oceny, Ego i Prawda sceniczna

  • Na świętej scenie zostawiamy ego, nie ma tu miejsca na gwiazdorzenie czy czystą autokreację.

  • Prawda serca jest niemierzalna i wolna od oceny, nikt nie ma prawa oceniać Twojej prawdy.

  • Jeśli pojawi się ocena ze strony świata zewnętrznego, Twoje granice i poczucie własnej wartości stanowią tarczę chroniącą Twoją intymną przestrzeń.

II. TOŻSAMOŚĆ ARTYSTYCZNA & ARCHETYP

• Archetyp przewodni / Żywioł: Ogień (początkowy power, pasja, dynamika transformacji) w połączeniu z mocnym uziemieniem (Ziemia).

• Klucz wewnętrzny: Odnajdywanie "motylkowego" podekscytowania, przestrzeni turkusu (kreatywność, motyl = symbol transformacji i lekkości).

• Rezonans sceniczny: Wolność od idealizmu i perfekcjonizmu, autentyczność i prawda mają magnetyczną siłę grawitacji.

III. FUNDAMENTALNE ZASADY I GRANICE (Filary Pracy)

• Granice jako Baza tożsamości i bezpieczeństwa

  • Stawianie granic nie równa się ograniczenie, jest to budowanie bezpieczeństwa, komfortu i wolności twórczej.

  • Zasada 100%: Zaangażowanie na 100% oznacza działanie w pełnej zgodzie ze sobą i swoimi zasobami bez przekraczania własnych sił i bez przemęczania się.

  • Kostium i wizerunek:

    • Ograniczenie ubrań i stylizacji powodujących dyskomfort (np.  zbyt obcisłych krojów, odkrywania brzucha, jeśli przekracza strefę komfortu).

    • Rytuał uwolnienia: Koncept stylizacji z włosami upiętymi/przylizanymi, które w kluczowym momencie spektaklu zostają rozpuszczone jako manifestacja odwagi, wolności i transformacji.

• Świadomość Wyrazu i Działania Scenicznego

  • Mniej znaczy więcej: Teatr nie wymaga potoku słów. Czasem gest, milczenie czy kilkanaście zdań wypowiedzianych prosto z serca niosą potężniejszy ładunek niż długi monolog.

  • Zasada Pokaż / Powiedz: Jeśli coś można pokazać działaniem, ruchem lub rekwizytem – pokazyjemy to bez słów. Mówimy o tym, czego nie da się wyrazić samym ruchem.

  • Rekwizyt i Tematyka: Poruszanie motywów wychodzenia z uzależnień, nawyków, przekonań, relacji z pieniądzem i odkodowywania starych wzorców.

IV. CODZIENNE RYTUAŁY & NARZĘDZIA PRACY AKTORI

• Poranny rytuał dziennik (poranne strony)

  • Kiedy: Zaraz po przebudzeniu, przed wejściem w codzienne obowiązki.

  • Jak: Otwórz dedykowany zeszyt/pamiętnik i pisz ciągiem, bez zastanawiania się nad interpunkcją, stylistyką czy sensem.

  • Cel: Wypisanie „worka słów”, aby oczyścić umysł i dotrzeć do głębszych warstw tożsamości, intuicji, intencji, poezji oraz tekstu monodramu.

  • Ramy: Pisz tyle, ile czujesz (3–5 minut lub więcej, jeśli masz flow), zawsze zachowując harmonię ze sobą.

• Gromadzenie Materiału (Eksploracja i zapis)

  • Zapisuj każdy błysk myśli, wspomnienie, metaforę, obawę czy punkt zapalny.

  • Na tym etapie niczego nie odrzucamy i nie oceniamy, zbieramy surowy materiał, z którego wyciągniemy esencję do scenariusza.

• Praca z Lekturą i Narzędziami

  • Lektura e-booka: „Kreuję, więc jestem. Dziennik artysty holistycznego”.

  • Praca na otwartym arkuszu w chmurze (budowanie ramy scenariusza wspólnie z reżyserem).

V. STRUKTURA SPEKTAKLU

Tytuł roboczy: „Trzymane, aby puścić”

Miejsce finałowe: Hotel Bellotto, Warszawa (symboliczne miejsce odbudowy - tak jak Bellotto namalował widok Warszawy, tak my odbudowujemy tożsamość człowieka).

• Szkielet scenariusza i Flow:

  • Scenariusz budujemy na elastycznym szkielecie. Nie uczysz się tekstu sztywno na pamięć, lecz nawigujesz według punktów węzłowych, pozwalając na żywy przepływ energii.

• Synergia i Uważność zespołowa:

  • Praca w grupie współtwórczyń (Ewa, Alicja, Magdalena, Marta, Klaudia).

  • Każda z aktorek trzyma 100% uwagi na osobie występującej, tworząc niewidzialną, potężną ścianę wsparcia.

• Most do Świata Zewnętrznego (Praktyka / stoisko):

  • Spektakl transformuje Cię jako autentyczną postać.

  • Historia nie kończy się na kurtynie - po występie zapraszasz widza do bezpośredniego kontaktu (stoisko, rozmowa, wspólny proces).

VI. ZADANIA NA NAJBLIŻSZE DNI 

• Rytuał Poranny: Rozpocznij codzienne pisanie  Porannych Stron zaraz po przebudzeniu.

• Praca z Granicami: Spisz w zeszycie swoje jasne granice komfortu, bezpieczeństwa, ubioru oraz wibracji, w jakich chcesz przebywać.

• Zbiór Myśli do Monodramu: Zapisuj wszystkie sceny, metafory (kawa, włosy, uwalnianie, przekonania finansowe, zdrowie).

• Lektura: Zapoznaj się z podręcznikiem „Kreuję, więc jestem”.

• Praca na dokumencie: Wpisz pierwsze zarysy wątków do wspólnego pliku scenariuszowego. (arkusza w pasku powyżej "Twoja przestrzeń kreatywna online")

Sesja II

21.08.2026

ZAPIS 2 SESJI ZOOM - OGLĄDAM

I. WIZJA SCENICZNA: WEJŚCIE NA SCENĘ & PRZEMIANA

1. Prolog: Cień Jesieni i Zbieg Zdarzeń (Scena pokory i przygnębienia)

Klimat/Kolorystyka: Przestrzeń wypełniają ciemne, ponure, spowite w szarości, brązy i matowe złoto barwy jesieni.

• Kostium. Rekwizyt:

  • Bohaterka Wchodzi na scenę w starych, przytłaczających, szarych i brązowych swetrach. Ciało jest zgarbione, skulone pod ciężarem historii, niewidzialne ciężary niemal przygniatają do ziemi.

  • W dłoni trzyma charakterystyczny akcent: torebkę „Coco Chanel”. Jest ona symbolem przenoszenia wszystkich stresów, presji, problemów i rozczarowań, bierze je pod pachę i kroczy mimo wszystko dalej.

• Stan Wewnętrzny: odcięcie od radości, zamrożenie, ból somatyczny, wycofanie ze świata. Poczucie przygnębienia i opuszczenia - z jakiegoś powodu w tej szarej przestrzeni jesteś zupełnie sama.

• Korzeń Historii (Splot wydarzeń):

  • Osaczający splot życiowych zdarzeń: oszustwo ze strony przyjaciół i strata firmy, odejście mamy chorującej na raka, trudy depresji poporodowej, ciężka praca po wyjeździe do Anglii.

  • Narastające lata pretensji do samej siebie („nie dowiozłam”, „mogłam zrobić więcej”), biczowanie się oraz rozczarowanie tym, jak układa się rzeczywistość.

2. Punkt Zwrotny: Konfrontacja w Lustrze (Samoakceptacja)

• Symbol Lustra: Na scenie znajduje się lustro -  bohaterka wychodzi przed nie sama, konfrontując się ze swoim odbiciem.

• Rozkodowanie wyroku: Palcem pokazuje w lustrze na siebie: „ja / ja”  moment uświadomienia sobie, że najsroższym katem dla siebie była Ona sama, wydając i powtarzając wyrok, którego nikt już nie czyta.

• Rytuał biczowania i przytulenia:

  • Gest samobiczowania, karcenia i potępienia przechodzi w akt głębokiej czułości - bohaterka staje wreszcie w obronie samej siebie.

  • Bierze do serca swoją zranioną wewnętrzną dziewczynkę, zaczyna się głaskać, tulić i wybaczać sobie wszystkie lata cierpienia.

Ekstaza i uwolnienie: Taniec światła i brokatu

• Transformacja Ciała: Zgarbiona postawa stopniowo się prostuje; Klaudia zrzuca ciężkie, jesienne swetry. Następuje proces uwalniania somatycznego i odzyskiwanie pełni kobiecości.

• Erupcja Światła: Szarość i brąz ustępują miejsca oślepiającym, białym, jasnym reflektorom, frywolności i lekkości. W powietrzu pojawia się brokat, symbolizujący blask i powrót do życia.

• Taniec i radość: na scenie pojawia się żywy taniec, uśmiech, delikatność i czysta ekspresja - proces uczenia się życia na nowo, wychodzenia z zamrożenia i odnajdywania radości bez winy.

II. RAMA STRUKTURALNA I ZADANIA AKTORSKIE

• Kotwiczenie wieku Duszy:

  • Energetyczne zakotwiczenie postaci w wieku około 25 lat (momencie wyjazdu do Anglii / wibracji pełnej sprawczości), połączone z dojrzałością i mądrością dzisiejszej kobiety.

• Świadomość przestrzeni (Scena):

  • Pamiętaj, że poruszasz się w wykreowanym przez siebie Eterze (intymnej przestrzeni scenicznej) - odcinasz ocenę widza, budując zamknięty, autentyczny ekosystem prawdy emocjonalnej.

• Checklista Prac Domowych do Sesji 3:

  •  Praca z E-bookiem: Rzetelne przerobienie Sesji 1 (praktyczne ćwiczenia tożsamościowe) oraz Sesji 2(praca z umysłem wielowymiarowym, wyobraźnią Czechowa i intencją).

  • Pamiętnik / poranne strony: Spisywanie wrażeń z tej wizji, rozwijanie etiudy ciała oraz opisywanie emocji związanych z motywem lustra i biczowania/utulenia.

Dziękuję, Klaudio, za otwartość i pracę, którą wykonałaś na II sesji. Jestem pod ogromnym wrażeniem! Podziwiam pokłady Twojej wyobraźni i odwagę, z jaką weszłaś w ten proces. Pracujemy już w pliku Word (powyżej w zakładce „Przestrzeń kreatywna”) i piszemy dalej Twój scenariusz.

Pozostaję w przepływie

MM

Tworząc sztukę jestem tam gdzie skutek poprzedza przyczynę

email: teatr36.6@gmail.com

telefon 509142717

FUNDACJA 

nr konta: 54 1140 2004 0000 3202 7689 6366

Warszawa

Menu

Social Media

i Teatr