• Intencja (intention)

  • Lekcje (Lessons)

  • Ćwiczenia (Exercises)

  • Dziennik Artysty (Diary)

  • Media (Audio / Wideo / Pliki)

  • Zadania i Terminy (Tasks & Calendar)

  • Feedback &  (Feedback)

  • Biblioteka (E-booki / Teksty / Źródła)

  • Kontekst / Notatki (Notes: uczucie, blokady)  widoczne tylko dla mentora

Dorota Walichiewicz

kobieta siedząca na krześle z ręką na brodzie

Autor/aktor

data dołączenia -9.01.2026

INTENCJA: 

Wysyłam ogrom wdzięczności za każdą z chwil, w którą uwierzyłam.

Zobacz, co przygotowałem specjalnie dla Ciebie

Witaj Dorii w naszej wspólnej przestrzeni twórczej.

Jako pierwsze, podejmiemy Twoje pragnienie głębi i autentyczności czyli fundament, na którym będziemy budować.

Jak już wiesz w nurcie reżyserii holistycznej Teatr36.6 nie uczymy się „grać” ale uczymy się pozwalać, aby proces się wydarzył, aby twoja publiczność mogła głęboko odbierać Twoją obecność, najpierw Ty musisz stać się naczyniem, które jest puste i gotowe na przyjęcie impulsu.

Prawdziwy rezonans

- nie rodzi się z siły głosu,

- ale z prawdy ciała i ciszy, która go poprzedza

TO SKUTEK POPRZEDZA PRZYCZYNĘ

 

Etap I: Ugruntowanie i obecność (cisza jako źródło)

 

Zaczniemy od osadzenia Cię w „żywym polu informacji”, aby tekst mógł wybrzmieć głęboko, musi przejść przez Twoje ciało, a nie tylko przez intelekt.

 

Lekcja 1: Świątynia ciszy i rezonans wewnętrzny

Cel: Odnalezienie punktu zero, w którym znika napięcie, a pojawia się gotowość, -tutaj rodzi się autentyczność w braku przymusu „pokazywania czegokolwiek”.

 

Ćwiczenie 1:słuchaj audio

"Puste naczynie"(medytacja dynamiczna).

 

Ćwiczenie 2:

"Smakowanie słowa"(głębia tekstu).

 

Wybierz jedno zdanie z Twojego tekstu monodramu (lub dowolne ale ważne dla Ciebie zdanie).

  • Wibracja: zacznij mruczeć (ommm..), czując, jak wibracja rozchodzi się po klatce piersiowej.

  • Wypowiadanie fizyczne: wypowiedz to zdanie bardzo powoli, jakbyś nie mówiła słów, ale wydobywała z siebie materię (glinę, jedwab, kamień...farbę).

  • Rezonans: nie kieruj słowa do wyobrażonego widza, skieruj je do wewnątrz, do swoich kości. Słowo musi najpierw poruszyć Ciebie, by mogło poruszyć innych.

 

Tajemnica aktorska: "Promieniowanie" (według Michaela Czechowa)

Pytasz o to, jak sprawić, by widz głęboko odbierał Twoją grę. Kluczem jest promieniowanie (radiating).

Wyobraź sobie, że Twoja intencja nie kończy się na skórze, gdy stoisz w ciszy, Twoja obecność wypełnia całą salę, aż po ostatni rząd krzeseł, nie jest to wysiłek mięśniowy ale decyzja woli. Jeśli Ty naprawdę „widzisz” wewnętrznym okiem obraz, o którym mówisz, widz zobaczy go razem z Tobą. Autentyczność to zgoda na to, by być widzianym w swojej bezbronności.

 

Twój Dziennik Procesu

(notatki opiekuna)

 

 

 

 

 

 

 

 

Blog teatr36.6

Twoja Biblioteka

TWOJA BIBLIOTEKA

Data sesji: 2026-01-16,

Szkic monodramu / Faza III czas trwania min 60 

Etap II

Intencja pierwotna: stworzenie materiału scenicznego,
Intencja aktualna: odnalezienie przestrzeni dla przesłania; powrót do żywiołu sceny.
 
Obserwacje:
Ciało: dojrzałość postawy; motyw "wychodzenia z ciała" jako oś fizyczna.
Głos: osadzony w prawdzie przekazu, rezygnacja z formy "dziecięcej" na rzecz rezonansu z widzem.
Emocja: tęsknota za sceną, poczucie misji, akceptacja wagi własnej historii.
Obraz: scena jako żywioł; obraz słowa, które rezonuje w drugim człowieku.
 
Zglaszane trudnosci: wcześniejsze umniejszanie wadze fragmentów scenariusza.
Hipoteza: Dorii przeszłaś z trybu wykonywania zadania do trybu "artystycznej odpowiedzialności", lęk przed brakiem rangi własnych przeżyć został przełamany.
Postępy: Przełom w postrzeganiu wartości merytorycznej monodramu; uznanie historii o wychodzeniu z ciała za kluczowy komunikat.
Reakcja: Dojrzała, pełna uważności, otwarta na ciekawość i badanie przestrzeni.
 
Rekomendacje.
 

Ćwiczenie 3:

"Mapowanie przestrzeni żywiołu", (czas 20 min)

 

Usiądź w ciszy i wyobraź sobie trzy skrajnie różne przestrzenie (las, piwnica, sterylna galeria). Przeczytaj na głos fragment z notatek/dziennika/scenariusza o "wychodzeniu z ciała" (oddzielnie) w każdej z tych trzech przestrzeni.

Zapisz następnie w dzienniku, gdzie - w której z TYCH PRZESTRZENI -  twój głos brzmi najpełniej, przyjrzyj się świadomie warstwie wokalnej ("wielowymiarowo"-ebook: sesja 2)

Warianty: próba w plenerze, szept w zamkniętym pomieszczeniu".

 

Wspierające praktyki

Dziennik - odpowiedz: Gdzie woła mnie scena?

czas 10 min

 

Zadanie domowe: Wskaż 3 konkretne lokalizacje (fizyczne lub typy miejsc), w których chciałabyś wystawić swój Monodram i uzasadnij jednym zdaniem dlaczego to tam właśnie ma zarezonować.

 

Deadline zadania: 23.01.2026

 

Ważne od reżysera:

Dorii to, co wcześniej wydawało Ci się błahe, teraz stało się Twoim fundamentem; Twoja historia o „wychodzeniu z ciała” zyskała rangę ważnego przesłania, które domaga się ucieleśnienia. Czuję Twoją tęsknotę za sceną jako żywiołem, dlatego Twoim zadaniem jest teraz znalezienie trzech konkretnych miejsc, w których chciałabyś, aby Twoje słowo zarezonowało najmocniej; czekam na listę do 23 stycznia. Pamiętaj, że teraz to Ty zapraszasz widzów do swojego świata z pełną odwagą i dojrzałością.

 

Uznanie historii o wyjściu z ciała

za centralny i ważny element dramaturgii.

 

 

Ćwiczenie 4:  (“O wychodzeniu z ciała” )

 

Trzy spojrzenia "z" krzesła, czas 25 min

 Instrukcja: Ustaw puste krzesło.

(1) Mów fragment o "wyjściu z ciała", widząc na krześle widza, który Cię wspiera.

(2) Mów ten sam tekst, czując na krześle ducha miejsca, w którym marzysz aby zagrać.

(3) Stań w tej wymarzonej przestrzeni i mów do wspierającego widza jednocześnie.

 Warianty:

  A. zmieniaj odległość od krzesła,

  B. pozwól sobie na pauzę przed każdym etapem

 

Wspierające praktyki:

 Tytuł: "Szkic arkusza dramaturgicznego" (pobierz), czas 15 min

 Zadanie:  Uzupełnij otrzymany szkic dramaturgiczny o brakujące emocje i wyślij opis odczuć po ćwiczeniu z krzesłem.

  deadline: 23.01.2026

 

 

 

 

 

Pytania pomocnicze do Przesilenie II (moment wyjścia)

Aby Twój tekst stał się jeszcze bardziej ucieleśniony, spróbuj odpowiedzieć na te trzy pytania:

  • Zmysłowy ułamek sekundy: Co czuje Twoja skóra (temperatura, faktura powietrza) w momencie, gdy „opuszczasz” ciężar ciała?

  • Pejzaż nowej przestrzeni: Jakiego koloru lub dźwięku jest to miejsce, w którym się znalazłaś po „wyjściu”? Czy panuje tam cisza, czy może specyficzny rodzaj szumu?

  • Spojrzenie z zewnątrz: Gdy patrzysz na siebie „z boku” lub „z góry” w tej scenie, co w Twojej postaci na dole budzi w Tobie największą czułość i sprawia, że chcesz o tym opowiedzieć innym?

ŻYWOT MÓJ KOLOROWY

Etap III

Obserwacje po spoptkaniu:

Cialo: Wysoka gotowość, ale możliwe ukryte napięcie związane z dążeniem do 100% perfekcji; ciało jako instrument poddany rygorowi.

Glos: Pewny w warunkach domowych, szukający siły do konfrontacji z "oceniającym" uchem zewnętrznym.

Emocja: Satysfakcja przeplatająca się z lękiem przed oceną; tendencja do traktowania widowni jako przeciwnika ("mierzenie się)."

Obraz: Centrum koła, wokół którego rozmieszczone są punkty obserwacyjne - Dorii jako punkt zbieżny wielu spojrzeń."

 

Zglaszane trudnosci:

    "muszę być perfekcyjna w 100 %",

    "podświadomie mierzę się z publicznością"

 

Blokady - hipotezy:

    "Perfekcjonizm" jako mechanizm obronny przed lękiem przed odrzuceniem",

    "Postrzeganie publiczności jako sędziego, a nie współuczestnika procesu".

 

 

Dorii gratuluję sukcesu w pracy domowej, to dowód Twojej wielkiej siły, zapamiętaj: teatr karmi się prawdą, a nie tylko perfekcją, która bywa szklaną ścianą między Tobą, a widzem.

 

Teraz proponuję Ci ćwiczenie „Kompas Perspektyw”.

Ustaw w pokoju 8 punktów-widzów o różnych nastawieniach i sprawdź, jak Twój głos/warstwa wokalna reaguje na ich „obecność”. Twoje zadanie: wykonaj tę praktykę i zapisz w dzienniku, przy której perspektywie Twój monodram zyskał najwięcej życia.

 

Otwórz ćwiczenie 1: KOMPAS PERSPEKTYW

Ćwiczenie 2: Osiem Twarzy Widza

 

Zadanie domowe (dodatkowo):

Wykonaj ćwiczenie "Kompas perspektyw" z 3 różnymi emocjami widowni i opisz w Dzienniku, która perspektywa najbardziej Cię "karmiła", a która "blokowała".

Deadline: 2026-02-06

Data sesji: 2026-01-30,

Oswojenie spojrzenia widza i przełamanie przymusu perfekcji

Etap IV

Obserwacje po spotkaniu:

Aktualna Intencja - Budowanie autonomicznego poczucia wartości i transformacja głosów zewnętrznych.

 

 

ciało: wyraźny przypływ energii, dynamika i swoboda ruchu; znika pancerz lękowy, pojawia się ekspansja w przestrzeni

glos: pewniejszy, o szerszym spektrum barwowym, niosący autentyczną energię bez potrzeby udowadniania czegokolwiek

emocja: radość z odzyskanej wolności, akceptacja siebie, odwaga w konfrontacji z własną wartością

obraz: rozrastające się drzewo, które przestaje drżeć przed wiatrem opinii, bo czuje siłę swoich soków/informacji

 

wspierające praktyki/ blokady hipotezy:

- Uwewnętrzniony głos matki jako główny "Sceptyk" w kompasie perspektyw,

- Przeniesienie braku zewnętrznego oparcia na poczucie osamotnienia na scenie

 

Zawsze zaczynaj ćwiczenie

od uziemienia i pełnego oddechu do tu i teraz 

 

Ćwiczenie 1: "Krąg sprzymierzeńców": wypisz 5 osób (żywych, zmarłych lub fikcyjnych), które Cię wspierają, i wyobraź sobie, że stoją za Twoimi plecami podczas próby.

 

Ćwiczenie 2: Filar wartości (korona i korzeń) czas 15 min

instrukcja:

Stań boso. Wyobraź sobie, że z Twoich stóp wyrastają korzenie (akceptacja), a na głowie masz ciężką koronę (twoja godność aktorska). Przejdź tekst monodramu, dbając, aby "korona" nie spadła, a "korzenie" dawały stabilność przy każdym kroku.

 

warianty:

   - Mówienie tekstu z dłońmi otwartymi do góry (przyjmowanie),

   - Zatrzymanie się w pełnej ciszy na 10 sekund, czując swoją obecność

 

Ćwiczenie 3: "Głos mamy w pudełku",  czas 10 min

Opis: Wykonaj ćwiczenie "Głos mamy": wypowiedz opinię mamy do małego przedmiotu, a potem postaw go 3 metry od siebie i powiedz swój tekst z nową siłą.

 

Twoje zadanie:

Dorii widzę nową jakość i dynamikę w pracy, to wspaniały moment Twojej autonomii. Teraz pora na ugruntowanie: wykonaj ćwiczenie „Filar wartości”, a opinię mamy „zamknij w przedmiocie”, by odzyskać przestrzeń dla własnego głosu. Twoje zadanie: do 19 lutego stwórz swój „Krąg sprzymierzeńców” i prześlij mi krótkie nagranie fragmentu tekstu, w którym czujesz ich wsparcie za swoimi plecami.

 

Deadline: 2026-02-19

Data sesji: 2026-02-06,

Integracja i wzmocnienie

KANAŁ YOUTUBE

Tworząc sztukę jestem tam gdzie skutek poprzedza przyczynę

email: teatr36.6@gmail.com

telefon 797632907

FUNDACJA 

nr konta: 54 1140 2004 0000 3202 7689 6366

Warszawa

 

 

Menu

Wspieraj Teatr36.6

Social Media

i Teatr