Marcin Masztalerz » Barbara Rutka

Intencja (intention)
Lekcje (Lessons)
Ćwiczenia (Exercises)
Dziennik Artysty (Diary)
Media (Audio / Wideo / Pliki)
Zadania i Terminy (Tasks & Calendar)
Feedback & (Feedback)
Biblioteka (E-booki / Teksty / Źródła)
Kontekst / Notatki (Notes: uczucie, blokady) widoczne tylko dla mentora

„Kreuję, więc jestem” Mój pierwszy monodram Kurs 9 tygodni 18 sesji

Barbara Rutka

data dołączenia 09.02.2026

Twoja przestrzeń kreatywna online

Witaj Barbara w przestrzeni, gdzie teatr przestaje być odgrywaniem różnych ról, a staje się obecnością i powrotem do siebie. Cieszę się, że Twoje ścieżki i poszukiwania przywiodły Cię właśnie tutaj do Teatru 36.6 żywego pola informacji, w którym wspólnie będziemy budować fundamenty Twojej autentyczności. Zapraszam Cię do podróży od impulsu, oddechu i prawdy zapisanej w Twoim ciele.

Chcę abyś wiedziała na początku naszej wspólnej drogi: nie szukamy szybkich efektów ale szukamy ugruntowania i ucieleśnienia. Chcę, abyś stała się twórcą wszechstronnym i odważnym takim, który nie boi się stanąć w świetle własnej prawdy i czytać z pola informacji, które nas otacza.

Przed Tobą pierwsze zadania i spotkanie z ebookiem "Kreuję więc jestem" i „Dziennikiem Artysty Holistycznego” oraz "Polem Informacji", jest to Twoja mapa, nie traktuj jej jak instrukcji, lecz jak zaproszenie do powrotu do siebie.

Zapraszam Cię do Twojego, świadomego oddechu w tej intymnej przestrzeni i tym procesie.

Marcin

INTENCJA:

Wysyłam ogrom wdzięczności

za każdą z chwil, w którą uwierzyłam.

START luty/marzec 2026

Tydzień 1: Inicjacja i budzenie obecności

Fundamentem teatru jest człowiek, który decyduje się być „tu i teraz”.

Sesja 1: Otwarcie pola i integracja. Budujemy bezpieczne laboratorium. Poprzez techniki mindfulness w ruchu i pracę z oddechem, uczymy się słuchać przestrzeni i siebie nawzajem, jest to moment, w którym intencja spotyka się z gotowością.
Sesja 2: Ciało jako naczynie ekspresji. Inspirowani metodą Jerzego Grotowskiego, poszukujemy organiczności. Poprzez improwizację ruchową badamy granice własnego gestu, odrzucając to, co wyuczone, na rzecz tego, co prawdziwe.

TU SKUTEK POPRZEDZA PRZYCZYNĘ